Pannekoektocht 2011
De afgelopen twee weken waren qua weer zo mooi dat het uiteraard een keer
afgelopen moest zijn. Maar dat dat nu uitgerekend op de dag van onze
organisatie slecht moet zijn is wel erg sneu. Ten opzichte van de
voorspellingen was het best nog aangenaam weer, maar we denken dat het kwaad al
was geschied. Het heeft ons toch ongetwijfeld veel deelnemers gekost.
Maar je organiseert en dat doen we vol overgave, veel of weinig deelnemers. Het
begint al vroeg in de morgen met het gereed maken van het startbureau en de
zaalindeling.
Vandaag wat extra aandacht aan onze pr-stand daar we de grote zaal deelden met
het Rode Kruis en de Hartstichting die vandaag een open dag hadden georganiseerd als
promotie voor hun verenigingen. Ook zij richtten een tweetal mooi ogende stands
in. Een samenwerking met drie verenigingen is nog nooit eerder voorgekomen en
kan als zeer succesvol worden omschreven.
Onze dag was echter de dag van de pannenkoeken, gebakken door een tweetal
ervarings-deskundigen die ook vandaag heel hun ziel en zaligheid in het
productieproces hebben gelegd. Na de voltooiing van het bakproces is het tijd
om de dan nog platte exemplaren te besuikeren en te rollen, zodanig dat ze
keurig passen in een langwerpig bakje. Deze actie wordt sinds jaar en dag
uitgevoerd door onze specialist, namelijk de man met de vuurvaste handen.
De laatste gang, die de dan volmaakte exemplaren maken, is de gang naar de maag
van onze deelnemers, maar eer die daar aan mogen beginnen moet er gewandeld
worden en dat kon over routes van diverse lengtes. Zo zijn er al vroeg de
mensen die kiezen voor de 20 km route maar ook een aantal deelnemers die op dit
vroege uur al gaan voor 5 km omdat ze soms nog andere verplichtingen hebben.
Richting Dishoek ging dit keer de wandeling en dat ook nu onze routemaker erg
zijn best had gedaan kwamen wij te horen van de terug kerende wandelaars.
Een deelnemer uit de grensstreek was tevens vol lof over de bepijling van de
route. Eerder in de week had hij gebeld met de vraag of er werd gepijld of dat
er volgens Hollands gebruik van de routeomschrijving gelopen moest worden want
dat zag hij niet echt zitten. De complimenten aan de mensen die de route hebben
uitgezet.
Mogen we onder normale omstandigheden rond de tweehonderd wandelaars begroeten,
nu kwam de teller niet hoger dan vijfentachtig.
Maar je organiseert en dat doe je ook voor een wat kleiner aantal deelnemers met
dezelfde inspanning en overgave als voor een groter aantal deelnemers.
Graag tot een volgende wandeltocht bij: “Wandelsportvereniging Willen is Kunnen”
